As curuxas e os mochos son aves rapaces nocturnas coñecidas polos seus grandes ollos, a súa enorme capacidade de xiro do pescozo e o seu voo silencioso.
Ao longo do ano pódense atopar en Galicia ata sete especies diferentes de curuxas e mochos.
Curuxa común (Tyto alba)
As curuxas comúns atópanse principalmente en África e Europa, así como nalgunhas zonas do suroeste de Asia, e son quizais máis recoñecibles polo seu característico rostro en forma de corazón.
Durante o día repousan en ocos de árbores ou en fendas de cantís, e pola noite cazan no lindeiro das zonas boscosas ou en pasteiros de herba alta.
Son aves sedentarias e pódense atopar por toda Galicia, así como en gran parte de España. A nivel mundial figuran como Preocupación menor na lista vermella da UICN; porén, están a facerse máis escasas nalgúns lugares, como as illas Canarias.
Cárabo común (Strix aluco)
Os cárabos comúns son aves residentes que se atopan sobre todo en Europa, cunha área de distribución que se estende a parte de Asia e do norte de África. Habitan tipicamente en bosques caducifolios e pódense ver por toda Galicia, onde aniñan en ocos de árbores, aínda que tamén se sabe que aproveitan vellos niños de pega ou de esquio.
A súa poboación é numerosa e estable, polo que figuran como Preocupación menor na lista vermella da UICN, pero un estudo de 2010 indicou que sofren de malaria aviar moito máis que na década de 1990.
Bufo pequeno (Asio otus)
Os bufos pequenos son recoñecibles polos seus penachos auriculares, aínda que hai moitas outras especies de curuxas e mochos que tamén os teñen. Habitan tipicamente nos bordos dos bosques preto de terreos abertos onde poden cazar.
Son aves maioritariamente nocturnas e migratorias, polo que poden ser difíciles de detectar e censar, pero os datos suxiren que se poden atopar nalgunhas zonas de Galicia. Créese que o seu número está a diminuír en xeral, pero figuran na lista vermella da UICN como Preocupación menor.
Curuxa campestre (Asio flammeus)
A curuxa campestre vive en hábitats de pasteiro, como a tundra e os prados, onde se observou que finxe ter unha á rota para afastar os depredadores dos seus niños.
Atópase sobre todo en Asia e América, pero a súa área de distribución inclúe tamén Europa, especialmente o norte, e partes de África. Pódese atopar en Galicia, pero o seu comportamento nómade fai que poida desaparecer ou reaparecer facilmente dun lugar segundo a dispoñibilidade de alimento.
O seu número parece estar a diminuír, pero aínda así figura como Preocupación menor na lista vermella da UICN.
Bufo real (Bubo bubo)
Recoñecible polos seus brillantes ollos alaranxados, o bufo real é unha das especies de curuxas e mochos máis grandes, con envergaduras que poden superar os 180 cm, pero aquí en España tamén se pode atopar a subespecie ibérica, que adoita ser máis pequena e de plumaxe máis clara e acinzada.
A súa área de distribución esténdese desde a península Ibérica ata o leste de Xapón, e pódese atopar nunha gran variedade de hábitats, aínda que normalmente cría en canles e barrancos de cantís illados. Pódese ver en gran parte de España, aínda que en Galicia se localiza sobre todo no sueste.
É abondo abundante como para figurar como Preocupación menor na lista vermella da UICN, aínda que a súa poboación está en declive en xeral.
Mocho común (Athene noctua)
O mocho común é unha pequena ave rapaz territorial de cabeza aplanada que, combinada coas súas «cellas» brancas, lle dá en ocasións un rostro cómico e expresivo.
É unha ave sedentaria que se pode atopar nunha gran variedade de hábitats, desde bosques ata semidesertos; adoita aniñar en cavidades e a miúdo vese pousada nalgún lugar con boa visibilidade para detectar presas.
Os seus números son estables e ten unha poboación numerosa, o que lle outorga o estado de Preocupación menor na lista vermella da UICN. Pódese atopar por toda España e gran parte de Galicia, aínda que os datos do atlas de aves amosan que desapareceu de numerosas localidades ao comparar os datos de 1998-2002 cos de 2014-2018.
Autillo Europeo (Otus scops)
O moucho máis pequeno da península Ibérica, o autillo europeo, é unha ave migratoria que inverna ao sur do Sáhara e regresa a diversas zonas do sur de Europa e do oeste de Asia durante os meses de verán. Nalgunhas rexións preto do Mediterráneo existen colonias residentes.
En Galicia atópase sobre todo nas zonas do sur, en áreas arboradas así como en xardíns e parques dentro da cidade, como por exemplo O Castro de Vigo, onde adoita aniñar en gretas ou en niños vellos que pertenceron a outras especies.
O seu número está a diminuír, pero actualmente segue a figurar como Preocupación menor na lista vermella da UICN.